Dawna granica polsko-niemiecka na kanale Obry, w pobliżu wsi Łupice, była jednym z charakterystycznych odcinków granicznych okresu międzywojennego. Jej przebieg został precyzyjnie poprowadzony wzdłuż sztucznego koryta kanału, który stanowił naturalnie czytelny i trudny do przekroczenia element krajobrazu. Obszar ten, choć dziś cichy i porośnięty lasem, przez dekady pełnił funkcję strefy kontrolnej, w której działały służby graniczne obu państw.

Analiza porównawcza mapy Messtischblatt z 1934 r. i współczesnego zdjęcia satelitarnego pokazuje, że układ hydrotechniczny i przebieg granicy zachowały się niemal bez zmian. Na niemieckiej mapie widoczny jest charakterystyczny trójkątny układ rozgałęzień kanałów (zaznaczony kolorem żółtym), w którym główny kanał łączy się z odchodzącą od niego odnogą. Strzałka wskazuje miejsce, gdzie ówczesna granica przebiegała dokładnie środkiem kanału – co było typowym rozwiązaniem stosowanym na terenach o dużej liczbie cieków wodnych.

Współczesny obraz satelitarny ukazuje, że układ kanałów pozostał czytelny: główne koryto Południowego Kanału Obry biegnie w tym samym miejscu, a dawna linia granicy pokrywa się obecnie z administracyjną granicą województw wielkopolskiego i lubuskiego. Mimo że część terenu została zalesiona, przebieg kanału i łagodny łuk widoczny na archiwalnej mapie nadal odpowiadają stanowi obecnemu.

To rzadki przykład miejsca, gdzie historyczna granica państwowa jest do dziś fizycznie widoczna w krajobrazie i możliwa do precyzyjnego odtworzenia dzięki niemal niezmienionej infrastrukturze hydrotechnicznej. Spacerując wzdłuż kanału w rejonie Łupic, można wyraźnie dostrzec, jak topografia z lat 30. XX wieku została zachowana, tworząc swoisty „krajobraz graniczny”, który przetrwał mimo upływu czasu i zmian politycznych.

Die ehemalige polnisch-deutsche Grenze am Obra-Kanal in der Nähe des Dorfes Łupice war einer der charakteristischen Grenzabschnitte der Zwischenkriegszeit. Ihr Verlauf wurde präzise entlang des künstlichen Kanalbettes gezogen, das ein natürlich erkennbares und schwer zu überwindendes Element der Landschaft darstellte. Dieses Gebiet, das heute ruhig und bewaldet ist, diente jahrzehntelang als Kontrollzone, in der die Grenzschutzbehörden beider Staaten tätig waren.

Eine vergleichende Analyse der Messtischblattkarte von 1934 und eines aktuellen Satellitenbildes zeigt, dass die hydrotechnische Anlage und der Verlauf der Grenze nahezu unverändert geblieben sind. Auf der deutschen Karte ist die charakteristische dreieckige Anordnung der Kanalverzweigungen (gelb markiert) zu sehen, in der der Hauptkanal mit einem davon abzweigenden Kanal verbunden ist. Der Pfeil zeigt die Stelle, an der die damalige Grenze genau in der Mitte des Kanals verlief – eine typische Lösung für Gebiete mit einer großen Anzahl von Wasserläufen.

Das aktuelle Satellitenbild zeigt, dass die Anordnung der Kanäle erkennbar geblieben ist: Das Hauptbett des Südkanals der Obra verläuft an derselben Stelle, und die ehemalige Grenzlinie deckt sich heute mit der Verwaltungsgrenze zwischen den Woiwodschaften Großpolen und Lebus. Obwohl ein Teil des Gebiets aufgeforstet wurde, entsprechen der Verlauf des Kanals und der auf der historischen Karte sichtbare sanfte Bogen weiterhin dem aktuellen Zustand.